Kabel do kamer monitoringu dobiera się przede wszystkim do technologii, w której działa system. W monitoringu IP stosuje się najczęściej skrętkę Ethernet, która przy wykorzystaniu PoE może jednocześnie przesyłać dane i zasilać kamerę. Systemy analogowe, AHD czy HDCVI mogą natomiast wykorzystywać przewody koncentryczne. Znaczenie mają również długość trasy kablowej, miejsce montażu, parametry przewodu oraz warunki, w których będzie pracowała instalacja.

Jaki kabel do kamer monitoringu wybrać?

Kabel do kamer monitoringu dobiera się przede wszystkim do rodzaju kamer i technologii wykorzystywanej do przesyłania obrazu. W monitoringu IP najczęściej stosuje się skrętkę sieciową Ethernet, natomiast systemy analogowe oraz rozwiązania Analog HD, takie jak AHD czy HDCVI, mogą wykorzystywać przewód koncentryczny.

Nie istnieje więc jeden uniwersalny kabel odpowiedni do każdej instalacji CCTV – okablowanie musi współpracować z kamerami, rejestratorem oraz przyjętym sposobem zasilania. Skrętkę LAN stosuje się w systemach IP, a przewód koncentryczny w monitoringu HDCVI/Analog HD.

W przypadku kamer IP sygnał przesyłany jest przez sieć komputerową, dlatego podstawą przewodowej instalacji jest skrętka Ethernet. Jeżeli kamera oraz pozostałe urządzenia obsługują technologię PoE (Power over Ethernet), ten sam przewód może służyć jednocześnie do transmisji danych i doprowadzania zasilania. Upraszcza to wykonanie instalacji, ponieważ do każdej kamery nie trzeba prowadzić oddzielnego przewodu zasilającego.

Uwaga! Przed wyborem konkretnej skrętki należy jednak uwzględnić m.in. jej kategorię, długość trasy oraz warunki, w których będzie prowadzona.

W monitoringu analogowym oraz systemach AHD lub HDCVI do transmisji obrazu może być wykorzystywany kabel koncentryczny. Takie rozwiązanie ma znaczenie również podczas modernizacji starszego monitoringu. Jeżeli w budynku znajduje się już odpowiednia instalacja koncentryczna, niektóre technologie Analog HD pozwalają wykorzystać istniejące okablowanie zamiast budować całą infrastrukturę transmisyjną od początku. Osobnego sprawdzenia wymaga jednak sposób doprowadzenia zasilania do kamer.

Najprostszy schemat wyboru przewodu wygląda następująco:

  • kamera IP → skrętka Ethernet – sprawdzenie obsługi PoE – dobór kategorii i wykonania kabla;
  • kamera analogowa/AHD/HDCVI – kabel koncentryczny – sprawdzenie sposobu zasilania – dobór przewodu do warunków instalacji.

Sam typ kamery jest jednak dopiero punktem wyjścia. Przed ułożeniem okablowania warto sprawdzić wymagania wszystkich elementów systemu, w tym kamer, rejestratora, switcha oraz urządzeń odpowiedzialnych za zasilanie. Znaczenie mają również długość poszczególnych tras, miejsce prowadzenia przewodów i możliwość późniejszej rozbudowy monitoringu.

Skrętka czy kabel koncentryczny do monitoringu – czym się różnią?

Skrętka jest stosowana przede wszystkim w systemach z kamerami IP, natomiast kabel koncentryczny wykorzystuje się głównie w instalacjach analogowych oraz Analog HD, np. HDCVI. Wybór między nimi zależy zatem od technologii kamer, sposobu transmisji sygnału oraz zasilania urządzeń.

Znaczenie ma również to, czy instalacja powstaje od podstaw, czy modernizowany jest istniejący monitoring wizyjny. W drugim przypadku rodzaj przewodów znajdujących się już w obiekcie może mieć istotny wpływ na wybór technologii i zakres potrzebnych prac.

W systemach IP skrętka umożliwia przesyłanie danych między kamerą a urządzeniami sieciowymi. Dodatkową zaletą jest możliwość wykorzystania technologii Power over Ethernet. Zasilanie typu PoE w kamerach pozwala przesyłać energię elektryczną i dane przez jedno połączenie Ethernet, jeśli kamera oraz urządzenie zasilające obsługują odpowiedni standard. Dzięki temu do punktu kamerowego nie trzeba prowadzić oddzielnego przewodu zasilającego.

Kabel koncentryczny pozostaje natomiast istotnym rozwiązaniem w systemach analogowych i Analog HD. Ma to szczególne znaczenie w budynkach wyposażonych już w takie okablowanie. Przykładowo monitoring HDCVI może pozwolić na wykorzystanie istniejącej infrastruktury koncentrycznej podczas modernizacji systemu. W określonych przypadkach oznacza to możliwość wymiany kamer i rejestratora bez konieczności prowadzenia wszystkich przewodów od początku.

Przy nowym systemie IP naturalnym rozwiązaniem jest zazwyczaj skrętka, natomiast istniejący koncentryk może przemawiać za zastosowaniem kompatybilnej technologii Analog HD. Dobór warto uzależnić także od długości tras, parametrów urządzeń, miejsca prowadzenia przewodów oraz sposobu zasilania. Ma to znaczenie zarówno przy zabezpieczaniu obiektów firmowych, jak i wtedy, gdy projektowany jest monitoring domu jednorodzinnego.

Stan okablowania ma również wpływ na późniejszą eksploatację całego systemu. Uszkodzone przewody, nieprawidłowo wykonane zakończenia czy problemy z połączeniami mogą powodować zakłócenia w działaniu urządzeń i wymagają diagnostyki. Z tego względu serwis monitoringu obejmuje nie tylko kontrolę kamer i rejestratora, lecz może wymagać również sprawdzenia połączeń oraz elementów instalacji odpowiedzialnych za transmisję.

Jak długa może być skrętka do kamery monitoringu?

W standardowej instalacji Ethernet całkowita długość kanału transmisyjnego na skrętce wynosi do 100 m. Nie oznacza to jednak, że można ułożyć 100 m stałego przewodu między urządzeniami i dopiero później dodać przewody połączeniowe. W typowym okablowaniu strukturalnym 90 m przypada na tzw. permanent link, czyli stałą część instalacji, natomiast pozostałe 10 m obejmuje przewody krosowe i przyłączeniowe na obu końcach kanału.

W przypadku monitoringu IP oznacza to, że odległość pomiędzy kamerą a switchem lub innym urządzeniem sieciowym trzeba zaplanować jeszcze przed ułożeniem przewodów. Granicy 100 m nie należy traktować jako gwarancji, że każda instalacja o takiej długości będzie działała prawidłowo. Na parametry połączenia wpływają również m.in.:

  • tłumienie sygnału,
  • jakość i konstrukcja kabla,
  • złącza,
  • sposób wykonania całego toru transmisyjnego.

Wraz ze wzrostem długości przewodu zwiększają się straty sygnału, dlatego o prawidłowym działaniu połączenia decydują parametry całego kanału.

Długość przewodu nabiera dodatkowego znaczenia, gdy skrętka służy jednocześnie do transmisji danych i zasilania kamery przez PoE. Energia elektryczna przesyłana przewodem również podlega stratom, dlatego trzeba uwzględnić zapotrzebowanie kamery na moc, parametry kabla oraz zastosowane źródło PoE. 

Jeżeli kamera ma znaleźć się dalej niż 100 m od switcha, nie warto po prostu wydłużać skrętki i zakładać, że system nadal będzie działał poprawnie. Dłuższą trasę trzeba zaprojektować z wykorzystaniem rozwiązania przeznaczonego do zwiększenia zasięgu, np. odpowiednio dobranego urządzenia pośredniczącego, extendera PoE lub światłowodu. 

Jaki kabel zastosować do monitoringu zewnętrznego?

Do monitoringu zewnętrznego należy zastosować kabel przeznaczony do warunków, w których będzie rzeczywiście poprowadzony. Innego przewodu wymaga krótki odcinek znajdujący się wewnątrz budynku, innego trasa prowadzona po elewacji i wystawiona na działanie słońca oraz opadów, a jeszcze innych parametrów wymaga kabel układany w ziemi.

Samo oznaczenie przewodu jako „zewnętrzny” nie oznacza więc, że można zamontować go w dowolnym miejscu i w każdy sposób. Okablowanie jest jednym z elementów odpowiadających za stabilne działanie całego systemu CCTV.

W przypadku przewodu prowadzonego po elewacji szczególne znaczenie mają odporność jego zewnętrznej powłoki na promieniowanie UV, wilgoć i zmienne warunki atmosferyczne. Kabel przeznaczony wyłącznie do instalacji wewnętrznych nie powinien być bez dodatkowej ochrony wystawiany na wieloletnie działanie słońca czy deszczu. Trzeba również zaplanować samą trasę: przewód może wymagać prowadzenia w odpowiedniej rurze lub osłonie, a przejścia przez ściany i inne elementy budynku powinny być wykonane w sposób chroniący instalację przed uszkodzeniami i przedostawaniem się wilgoci.

Szczególnej uwagi wymagają miejsca, w których przewód łączy się z kamerą lub innym elementem systemu. Nawet dobrze dobrany kabel zewnętrzny nie rozwiąże problemu, jeśli złącze pozostanie narażone na wodę i zabrudzenia. Połączenia warto więc lokalizować w odpowiednio zabezpieczonych puszkach lub stosować rozwiązania ochronne przewidziane dla danego sposobu montażu. Jest to szczególnie ważne przy kamerach pracujących przez cały rok na elewacjach, parkingach, placach czy terenach wokół budynków.

Inaczej należy podejść do trasy prowadzonej pod ziemią. Nie każda skrętka odporna na UV i przeznaczona do zastosowań zewnętrznych nadaje się automatycznie do bezpośredniego zakopania w gruncie. Kabel oraz sposób jego ułożenia trzeba dobrać do takiej instalacji – z uwzględnieniem wilgoci, ryzyka uszkodzeń mechanicznych i zaleceń producenta konkretnego przewodu. Jeżeli przewód ma być prowadzony w rurze osłonowej, również należy uwzględnić warunki, jakie mogą występować wewnątrz takiej trasy. 

Rodzaj przewodu zależy także od technologii kamer. W zewnętrznym systemie IP najczęściej będzie to odpowiednio dobrana skrętka, natomiast monitoring HDCVI wykorzystuje przewody koncentryczne. HDCVI może być przydatne również podczas modernizacji obiektu z istniejącą instalacją koncentryczną, ale przed ponownym wykorzystaniem takiego okablowania warto ocenić jego stan i przydatność do planowanego systemu. 

Przy wyborze kabla do kamer zewnętrznych najlepiej zatem uwzględnić jednocześnie:

  • technologię monitoringu,
  • długość trasy,
  • sposób zasilania,
  • miejsce ułożenia przewodu,
  • warunki środowiskowe.

Kabel na elewacji, przewód poprowadzony w osłonie i instalacja ziemna mogą wymagać innych rozwiązań mimo zastosowania takich samych kamer. 

Czy kabel ma wpływ na jakość obrazu z kamery?

Kabel nie zwiększa rozdzielczości ani nie poprawia parametrów obrazu generowanego przez kamerę, ale ma znaczenie dla niezawodnego przesyłania danych lub sygnału w systemie monitoringu. O szczegółowości nagrania decydują przede wszystkim parametry kamery i konfiguracja systemu, natomiast zadaniem prawidłowo dobranego okablowania jest zapewnienie stabilnej transmisji pomiędzy jego elementami. 

Warto rozdzielić dwa pojęcia: jakość obrazu oraz jakość transmisji. Kamera o określonej rozdzielczości nie zacznie rejestrować większej liczby szczegółów tylko dlatego, że zastosowano przewód o wyższych parametrach. Kabel powinien natomiast zapewnić warunki wymagane przez wykorzystywaną technologię transmisji. Znaczenie mają tutaj m.in. długość trasy, rodzaj przewodu, jakość wykonania połączeń oraz zgodność okablowania z pozostałymi elementami instalacji.

Problemy pojawiają się wtedy, gdy infrastruktura nie spełnia wymagań systemu. Zbyt długa trasa, uszkodzony przewód, nieprawidłowo wykonane złącza czy źle dobrane okablowanie mogą pogorszyć niezawodność transmisji, a w konsekwencji powodować problemy z dostępnością obrazu lub działaniem urządzeń. W monitoringu IP dodatkowym czynnikiem jest PoE – jeśli tym samym przewodem przesyłane są dane i zasilanie, trzeba uwzględnić także parametry elektryczne instalacji oraz zapotrzebowanie kamery na moc.

Zamiast inwestować w kabel wyłącznie z myślą o „poprawieniu jakości obrazu”, lepiej dopasować przewód do technologii kamer, wymaganej transmisji, długości trasy i sposobu zasilania. Prawidłowo zaprojektowane okablowanie nie zastąpi dobrej kamery, ale pozwoli wykorzystać możliwości systemu bez problemów wynikających z niewłaściwej infrastruktury.